Tourmalet ‘10

Wielervereniging Bocht 7, alias ‘De Oranje Brigade’, is weer terug op Nederlandse bodem. Terug uit het ruwe en meedogenloze gebergte van de Pyreneeën. Dit jaar even geen tijd voor feestgedruis en teveel drank. Er moest gekoerst worden, en veel ook. De afgelopen week telde er maar één ding, of zoals Gert-Jan Theunisse dat ooit zo mooi zei: “De fiets, de fiets, en verder niets.”.

Zo stond het zestallige peloton een zwaar programma te wachten met onder andere het beklimmen van Luz Ardiden, de combinatie Hautacam-Tramassel, de combinatie Soulor-Aubisque en de Tourmalet. En laten we vooral de Col du Couraduque niet vergeten. Allen van eerste- of buitencategorie en absoluut geen makkelijke prooien voor de toch door en door getrainde mannen van WVB7. Desondanks werden ze stuk voor stuk aan de zegekar gebonden alsof het de beklimming van ‘de brug van Ravenstein’ betrof. We verkeerden in topvorm. Klein smetje was het “miniscule haarscheurtje” in de hamstring van Jeroen, dat ervoor zorgde dat hij al snel de rol van ploegleider op zich mocht nemen. Dat zelfs een bezoek aan Lourdes daar geen verandering in kon brengen mocht de pret niet drukken. Met het bijwonen van twee Touretappes en de goede prestaties van onze Rabo-mannen zijn wij tevree teruggekeerd, en spreken we al voorzichtig over een weekje Vogezen in het voorjaar.

Verder was het een week waarin;
het tenminste niet aan de voorbereiding lag.
Luuk meer dan duizend doden stierf.
een fietstocht gedwongen te voet moest worden vervolgd.
Stan en Mark er op de Hautacam een heuse eindsprint uitpersten.
we Lance voor het laatst hebben zien fietsen.
het op de Aubisque niet bepaald druk was.
Jeroen zorgde voor een bescheiden wegbeschildering.
we nog even aan vorig jaar dachten.
Jaap zijn bidonnetjes vulde met het heilige wijwater uit Lourdes.
Tom zijn kuiten ermee insmeerde.
we tijdens de processie baden voor de hamstringblessure van Jeroen.
de kindjes op de camping maar weinig aan tafeltennis toekwamen.
het ook minder mooi weer was.
de koers toch af en toe toch werd vergeten.
het tijdens de Tourkaravaan wel oorlog leek.
al stilletjes gefluisterd werd over volgend jaar.

De rest van de foto’s zijn allemaal hier te zien.

Overigens schitterden Smits, Snoeks en Van Hal helaas voornamelijk door afwezigheid. Iets wat volgend jaar koste wat het kost zal worden voorkomen.